Kadraj

Zırva

“Aslında tüm insanlar fahişe.

Bir yazı başlangıcı için fazla iddialı bir cümle değil mi?Evet ,farkındayım ve merhaba ben buyum.Sakin yazılar yok artık,sakin kalamayacağımı anladım.Ruhumuzu satıyoruz belki şeytana değil ama en az onun kadar kötü birşeye.Yetinmek yok,aslında hiç olmadı değil mi?Kendimi kandırdım yıllarca.

Baştan alalım mı?

İyi geceler millet

Ben dedikoducu kızınız değilim,yazı bittiğinde sevecen bir ifadeyle size öpücüklerimi sunmayacağım.

Hazırsanız.

Size paranın altına yatan orospulardan bahsedeceğim.

Fahişelerden değil,yanlış anlaşılmasın.Onları yeterince yeriyoruz zaten.Para alıp başka birine bedenini sunmak çok kötü bir şey.Evet, hayat dersi buraya kadar.Kendinizi para karşılığında satmayın.Erkekler yerine banknotlarla sevişmeyin ya da.

Hepinize ezber ettirdiğim gibi fotoğrafçıyım ve önümden binlerce orospu geçiyor her gün.

“Aşıklar yanlarındaki adamlara” Aşkları kalıcı,sadece adamlar değil.Onlar sürekli aşık,her adamın yüzü aynı yeşillikte,dolar yeşili.Renklerin en güzeli.

Bir adam gördüm bugün,belli dolarlardan o da.Gün ışığını kıskandıracak saçlarına inat mavilikte gözleri,adam okyanus gibi..Okyanus korkutucu.

Kimse görmüyor mu?sadece ben miyim fotoğraflardan ruhları okuyan?Yoksa diğerlerinin dediği gibi,deli miyim? Bilmiyorum.Akıllıyım diyen delilerden değilim,deliyim diyen akıllılardan da.

Söyleyebileceğim tek şey yalnız olduğum,öfkemde ondan aslında yoksa bana ne insanların hazzı bile paraya karşılık sunmasından,bana ne kadınlar tuvaletinde bahsi geçen adamlardan.Yalnızım ve kabulleniyorum.Yalnızlık öfkelendiriyor bazen.

Orospular sokakta,hepsi birbirinden farklı.

Bazısı takmış masumiyet maskesini,bazısı cesur, aç gözlerle arıyor avını

Orospular sokakta, aslında hepsi aynı

Ses telleri o kadar alışmış ki hissiz inlemelere,inler gibi konuşuyorlar.Gözlerinde hazdan tutuşan bir bakış,gözleri gözlere değil,kemere doğru dönük.

Baktıkları şey penis değil,cüzdan.

İşte tüm sorun burada başlıyor bana göre.

Ve asıl soru

Bana ne? Değil mi?

Kaçınız ekrana eleştiriler gözlerle bakıp “nıck nıck nıck” yaptınız? İşim gücüm yok gibi geliyor değil mi?Çekinmeyin,bana da öyle geliyor bu aralar.

Aslında sorunum.Asıl sorunum,bugün gördüğüm şu adam,hani biraz önce bahsettim ya şu güneşi kıskandıran saçlara sahip olan ve sıkı durun ya da durmayın kimin umurunda?! Saçları boya değil ve bundan size ne?

Masamda durmuş bir saat var ve ah! Tanrı aşkına!Kimin umurunda değil mi?Artık herşeyin üstüne dijital zımbırtılardan koyuyorlar.Yatağımın başındaki titreşimli çalar zımbırtının uyandırmak! gibi güzide özellikleri var mesela.

Konu saptı.

Blogger’ın kafası dumanlı değil hanımlar beyler sadece birazcık sarhoş olmak istiyorum.Kahveyle sarhoş olabilir miyim?Denemeye değer.İçkiyi göze alamam,hayır.Bu gece kesinlikle olmaz.Beni takip eden ve özenen cici genç kızlarımızın aksine klozete eğilip böğürmek için can atmıyorum.

Mutsuz gibi gözüküyorum değil mi?

Hey beni görebilen var mı?

Pekala bu kadar saçmalık hepimize yeter herhalde,oturup halimize ağlayalım.

Bu gece mutsuzluk nedir onu düşünelim ve eğer elimizin altında bir tane varsa gerçek insanlarla sevişelim.Banknotlarla değil.”